Andra van Ommeren (28 mei 1963 - 8 maart 2026)

Homepage 12 mei 2026

Tijdens een indrukwekkende uitvaartdienst op 16 maart 2026 hebben familie, vrienden, collega’s en gemeenteleden afscheid genomen van Andra Marian van Ommeren-Nunes de Gouveia. In woorden van herinnering, gebed en Bijbelse hoop werd stilgestaan bij haar leven en de betekenis die zij voor velen heeft gehad.

Betrokkenheid bij kerk en werk

Namens het landelijk kantoor van de Nederlandse Unie werd door voorzitter Rob de Raad stilgestaan bij Andra’s jarenlange inzet. Andra trad op 1 april 2011 in dienst bij het landelijk kantoor. Gedurende deze jaren was zij een vaste en vertrouwde kracht op kantoor. Zij zag haar werk voor de kerk niet alleen als een baan, maar als een roeping. Wanneer er werk moest gebeuren, stond zij klaar om te helpen, ook wanneer dat extra inzet vroeg. Tijdens haar ziekte bleef zij betrokken bij haar werk en bij de mensen om haar heen.

Dierbare momenten

Jacinta Nunes de Gouveia, de zus van Andra, deelde haar herinneringen met de aanwezigen. Andra had een grote belangstelling voor geschiedenis. Niet alleen familiegeschiedenis, maar geschiedenis in het algemeen. Andra vertelde graag over haar gezin. Haar kinderen waren alles voor haar. Zij was trots op hen en overgelukkig met haar kleinkinderen. ‘We hebben zo veel herinneringen samen’, vertelde Jacinta. ‘Zondagen waarop we samen op pad gingen met de kinderen, vakanties en momenten van samenzijn. Soms waren het eenvoudige momenten, maar juist die zijn ons zo dierbaar geworden. Andra had humor en hield ervan om verhalen te vertellen. In het gezin was er altijd leven, altijd gesprek en altijd iets om samen te beleven. Vandaag is het moeilijk te bevatten dat zij er niet meer is. Maar in onze herinneringen blijft zij voortleven.’

Woorden van troost 

Tijdens de dienst deelde ds. Enrico Karg woorden van troost vanuit de Bijbel en stond hij stil bij de vraag waarom ook goede mensen sterven. ‘De apostel Paulus schreef aan de gemeente in Thessalonica dat christenen wel rouwen, maar niet zonder hoop. Omdat Jezus is gestorven en opgestaan, geloven christenen dat ook degenen die in Christus zijn gestorven zullen opstaan wanneer Hij terugkomt.’ Daarom wordt in het christelijk geloof, aldus Karg, ‘uiteindelijk niet gesproken over een definitief vaarwel, maar over een tot ziens.’

Gebed en zegen 

De dienst werd afgesloten met een gebed waarin God werd gedankt voor het leven van Andra, en waarin om troost werd gevraagd voor haar echtgenoot Dwight, haar kinderen, kleinkinderen, familieleden, vrienden en collega’s.