Pieternella Dommisse was een zeer trouw lid van de gemeente Middelburg. Ze was tweede generatie adventist: haar moeder was een van de pioniers geweest. Ze kende bittere armoede: zonder eten naar school. Ze maakte veel mee: bijvoorbeeld met het bombardement in de Tweede Wereldoorlog (1940).
Veel pijn
Ze had een zwaar leven. Veel moeilijkheden, veel pijn ook. Altijd reuma. En desondanks is ze heel blijmoedig gebleven en diep gelovig bovendien. Klagen deed ze nooit. De wederkomst: daar zag ze naar uit. Adventist was ze in hart en nieren, maar absoluut niet dogmatisch. Ondanks haar eigen moeilijkheden, bezocht ze trouw de oudere kerkleden. Veel steun kreeg zij van haar zoon Joop en haar schoondochter Aty. De band met haar familie is altijd goed en van groot belang gebleven.
Zonnetje in huis
Jaren woonde zijzelf in een verzorgingshuis. Ze was daar zeer geliefd, omdat ze het daar volledig naar haar zin had. Ondanks de lichte dementie op latere leeftijd was ze een zonnetje in huis. Ze was een heel liefhebbende moeder en oma. Dat wij haar spoedig weer mogen zien, dat zij onze bede.Â