Op 26 februari 2026 is Ingrid Rosemarie Betram-Schmidt overleden als gevolg van een tragisch verkeersongeval. Zij was lid van de adventgemeente Zeeland, waar ze al een trouwe bezoeker was sinds 1975.
Ingrid werd geboren op 29 juni 1941 in Konstanz-Bodensee in Zuid-Duitsland en groeide op in een adventistisch gezin. Op 16-jarige leeftijd besloot zij ook zelf lid te worden van de adventkerk en liet zich dopen op 15 februari 1958.
Ingrid heeft zich samen met haar man Carl gedurende vele jaren op diverse manieren ingezet voor de kerk, waarbij zij blijk gaf van toewijding en betrokkenheid. Zo bekleedde zij onder meer de functie van groepsleidster bij de scouting van de lokale adventgemeente, evenals leidster in de kindersabbatschool. Daarnaast was zij in de gemeente Zeeland hoofddiacones en bestuurslid, gevolgd door een rol als diacones, waarbij zij deze verantwoordelijkheden tot op hoge leeftijd bleef vervullen. Ingrid onderhield consequent contact met gemeenteleden, wat getuigde van haar loyaliteit. Ze heeft haar geloof in haar dagelijks leven op een praktische manier en heel concreet vormgegeven.
Ingrid was hartelijk en gastvrij. Na de kerkdienst op sabbatmorgen stond haar huis open voor wie dan ook, zowel voor de sprekers in de dienst als voor leden en bezoekers. Carl onderhield dan de gesprekken, terwijl Ingrid met zorg in de keuken allerlei lekkers bereidde. Haar taarten waren beroemd.
Familie en het gezinsleven waren belangrijk voor haar. Samen met Carl kregen ze twee kinderen en vier kleinkinderen, waar ze veel van hield. Ze heeft op diverse plekken gewoond, waaronder op Curaçao en Aruba. Ze is vaak in Bolivia geweest voor familiebezoek. Haar thuis was in Vlissingen, maar na het overlijden van Carl in juli 2025 heeft ze nog zo’n zeven maanden in een verzorgingstehuis in Middelburg gewoond.
Ingrid putte troost uit het geloof en keek uit naar een toekomst in de nabijheid van God. Dat geloof was een belangrijke steunpilaar voor haar en in dat geloof is ze dan ook overleden. Ze geloofde in de opstanding uit de dood en zag uit naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waar de dood niet meer zal zijn, en waar God bij haar zal wonen en haar het eeuwige leven zal geven. Moge dit geloof ook het onze zijn.