Vorig jaar bij de opening van de nieuwe adventkerk in Den Haag, sprak ik dhr. Wim Deetman. Hij was destijds als burgemeester betrokken geweest bij het vinden van de nieuwe locatie voor de adventkerk. Hij was onder de indruk van het resultaat. We raakten aan de praat over de adventkerk als wereldorganisatie en over het aantal leden e.d. Toen hij hoorde dat de voorzitter van de wereldkerk Nederland zou bezoeken, zei Deetman “dan komen er 17 miljoen adventisten” bij je op bezoek.
Een aardige omschrijving van de internationale kant van onze kerk. Die kant was ook duidelijk aan de afgelopen Toogdag verbonden. Hoewel velen mij hebben laten weten dat zij de Toogdag als positief hebben ervaren, kwam er hier en daar een opmerking “waarom zoveel in het Engels?” Deze extra Toogdag is georganiseerd omdat twee leiders van de wereldkerk waren uitgenodigd. Als Nederlandse Unie wilden we graag zoveel mogelijk leden in contact met hen laten komen. We zijn als kerk in Nederland ook in toenemende mate een afspiegeling van een wereldkerk. En daardoor stond het internationale karakter van onze geloofsgemeenschap aardig in het zonnetje. Bovendien heeft het in ieder geval ervoor gezorgd dat de brs. Paulsen en Wiklander en hun echtgenotes zich erg welkom hebben gevoeld.
Het is natuurlijk waar dat we in Nederland wonen en dat het geen gewoonte moet worden dat de Toogdag gekenmerkt wordt door een continue tweetaligheid. De volgende Toogdag – januari 2013 – zal in het teken staan van het uniecongres wat dan in november 2012 heeft plaatsgevonden. Aan de volgende Toogdag zal een meer Nederlands tintje gegeven worden.
Toch hoop ik dat de boodschap van de dag “Samen leven – Samen delen” goed is overgekomen. Br. Paulsen is daar heel duidelijk in geweest. De positieve sfeer van de dag en het samenzijn vanuit zoveel verschillende windstreken – als een soort werelddorp – maakte deze dag meer dan de moeite waard.
Nu is de vraag: “wat doe ik met de oproep om mij ten dienste te stellen van mijn naaste?” Uiteindelijk is het bezoek van de voorzitters uit onze wereldkerk pas echt een succes als we met zijn allen de gehoorde boodschap uit zullen leven en handen en voeten zullen geven.
