De deprimaandag

stock blue monday paniekOm 06.00 uur gaat de wekker. Hij staat op, maar heeft er geen zin in en wil het liefst nog een uurtje langer slapen. De confetti van de afgelopen feestdagen zitten nog vast in zijn haren en een verdwaald etensrestje zit nog tussen zijn tanden. Sluimeren dan maar? Nee. De verplichtingen van alledag dwingen hem tot opstaan. Dan die vermoeiende stappen naar de badkamer. Iedere stap voelt als het intrappen van een verdwaalde punaise. Verder lezen

Weten wat je gelooft

Adventisten hebben 28 geloofspunten afgesproken waar ze samen voor staan. Sommige geloofspunten komen regelmatig aan de orde in de kerk, andere wat minder. Advent bespreekt elke keer een paar geloofspunten. Zodat ze ons weer helder voor de geest staan. En zodat we weten wat we geloven. Dit keer: geloofspunt nummer 5, God de heilige Geest, en nummer 6, over de schepping. Verder lezen

Optimistisch en toegewijd

De Adventkerk is een relatief jonge kerk, maar inmiddels toch ook alweer meer dan 150 jaar oud in de officiële, georganiseerde vorm. Hoe houd je een kerkgemeenschap, die als beweging van enkele tien- tallen mensen begon, interessant en zinvol met het verstrijken van de jaren, het toenemen van het ledental en het logger worden van de kerk als instituut?

Tekst ds. Wim Altink

Het is van wezenlijk belang om geloven te blijven zien als een gezamenlijke onderneming. Geloven doe je niet alleen, maar met elkaar. Daarbij is het onvermijdelijk dat diversiteit en verschillen van inzicht ontstaan. Maar in het geloof kan daarover gesproken worden en blijft het mogelijk samen op te trekken.

EERST RELATIONEEL

Jezus leert ons wat werkelijk liefhebben is, hoe we geluk kunnen vinden en levensvreugde. De zin van ons bestaan en de waarde van het leven vinden we in het dienstwerk en de genade van Jezus Christus. Het is belangrijk om als gelovigen samen te komen met lokale groepen of gemeenten, om een idee te hebben waar je als groep of gemeente voor staat, om samen activiteiten te ontplooien en relaties aan te gaan. Want een geloofsgemeenschap is in de eerste plaats relationeel, binnen een kader waarin je je geloof vorm geeft. Het is belangrijk dat je weet wat je wilt bereiken als kerk en waar je naartoe op weg bent. Eigenlijk zijn dit allemaal zaken die gedurende de menselijke geschiedenis min of meer gelijk blijven.

Toch vinden er ook veranderingen plaats. De wereld verandert en de kerk ook. Dat betekent niet dat we in alles de maatschappij maar moeten volgen, want we zijn mensen van het Woord, maar we kunnen ook niet aan de maatschappelijke ontwikkelingen voorbij gaan. Soms betekent dit dat we onze geloofsvisie enigszins bijstellen, terwijl we op andere momenten juist willen benadrukken dat we onze oude waarheden niet overboord moeten gooien.

DE TOEKOMST: NADRUK OP MISSIE

Hoe gaan we nu met elkaar de toekomst tegemoet? In de eerste plaats moeten we weten wat onze missie is. De kerk heeft toekomst als we ons licht niet onder de korenmaat houden. De Bijbel bevat een prachtige boodschap die de wereld in moet. Verbergen we de boodschap, dan verspelen we ons bestaansrecht. Ds. Rudy Dingjan geeft in zijn boek Ongelooflijk! aan dat de ‘korenmaat’ van vandaag het kerkgebouw is. Mensen zien ons niet. Op de een of andere manier houden we het licht verborgen binnen de veilige muren van het kerkgebouw.

Geloven is een gezamenlijke onderneming

Natuurlijk is het goed om God te ervaren binnen de kerkmuren, maar dat lukt nog veel beter als we ook naar buiten gaan om het licht te laten schijnen. We kunnen onszelf dienstbaar maken in de maatschappij door op allerlei manieren hulp te bieden, vriendschappen te sluiten en mensen uit te nodigen voor huisgroepen. Op die manier houden we het licht niet binnen, maar brengen we het ook naar buiten, brengen we in praktijk wat we zeggen dat geloven inhoudt. Vervolgens mogen we ervaren dat het licht in verrijkte vorm weer terugkeert naar de kerk door de ervaringen van leden en de nieuwe mensen die binnenkomen. Die wisselwerking houdt de kerk levend en zorgt voor groei. Het bepaalt ons bij de waarde die God aan mensen hecht, het stelt mensen centraal en helpt ons om op een intense manier te dienen.

DIVERSITEIT

Als kerk erkennen we dat niet iedereen gelijk is, er mag ruimte zijn voor verschil. Er dient dan ook een besef te ontstaan dat we mensen op diverse manieren kunnen dienen, zowel binnen als buiten de kerk. We kennen al zogenaamde ‘focusgroepen’ die zich op verschillende doelgroepen richten. Zo richten we ons in de Nederlandse kerk niet uitsluitend op Nederlanders, maar ook op mensen met allerlei andere culturele achtergronden. Er ontstaan dan ook cultureel gekleurde gemeenten die hun eigen taal en gebruiken hanteren in de diensten en de omgang met mensen. Iedere groep heeft zo zijn eigen signatuur, taal en cultuur.

VERHAAL

De kerk is een groep mensen die het verhaal van God en mensen tot leven brengt. Het verhaal van de kerk is dat er een bestemming is, hoop, leven. Mijn persoonlijke verhaal wordt onderdeel van dat grotere verhaal. We noemen dat wel de ‘grote strijd tussen goed en kwaad.’ Iedereen heeft iets te vertellen en met elkaar geven we vorm aan het grote verhaal van God, altijd met het uitgangspunt dat er een weg is en een doel.

RELEVANTIE

De kerk van de toekomst, en hopelijk ook van nu, is relevant. Die kerk weet wat er speelt in de samenleving en haakt daarop in. Die kerk laat zich niet leiden door alle grillen van de maatschappij, maar houdt in de gaten wat er belangrijk is en zet daarop haar eigen koers uit. Dat is een leidende kerk die de samenleving profetisch uitdaagt en uitnodigt om het licht van God binnen te stappen. De warmte van de kerk is bepalend in dit opzicht.

VERBINDING

De kerk is een plek waar mensen niet alleen samenkomen, maar ook met elkaar verbonden worden. De Antilliaan met de Groninger en de Afrikaan met de Brabander om maar een paar voorbeelden te noemen. Het uitgangspunt dat ‘de Heer één’ is, betekent ook dat diezelfde Heer tot eenheid leidt. De kerk in Nederland laat zien dat we verbinden op basis van Gods mandaat, in openheid, begrip en met respect. Het is een verbinden met geloofsgenoten in de hele wereld en met andere christenen in eigen land.

HART, HOOFD EN HOOP

Wat een hoop dragen we bij ons

In alles wat we geloven, belijden en uitdragen is Jezus het hart, het centrum. Hij is degene die de kerk draagt en mandaat geeft. We vieren sabbat en richten ons op de profetieën omdat hij dat ook deed. Jezus heeft ons laten zien wat het belang is van gehoorzaamheid, naast de vreugde van de genade. Het kennen van de Vader en de Zoon vormen de basis, de kern, het kloppend hart van het geloof.

Als adventisten zijn wij mensen van de toekomst. Immers, advent betekent ‘komst.’ We hebben veel te zeggen over morgen, de toekomst. Het is het verhaal over hetgeen ons ‘toekomt’ en ‘tegemoet komt.’ In ons dienen en onze verkondiging wijzen we op Jezus, degene die komt. We voelen daarbij een zekere urgentie omdat we geloven dat de wereld op haar laatste benen loopt. Maar wat een hoop dragen we bij ons, want Jezus komt, een prachtig vooruitzicht. Met die kennis mogen we de wereld in en kunnen we de vreugde van geloof, gehoorzaamheid en genade delen met de mensen om ons heen.

EEN HOOPVOLLE KERK

De kerk van vandaag mag gericht zijn op morgen, is een dienende kerk, een relationele kerk en een missionaire kerk. Het is een kerk vol diversiteit, met uitdagingen en successen. Het is een actieve gemeenschap van gelovigen in kerken, huis- en gebedsgroepen en met maatschappelijke relevantie, een gemeenschap waar mensen zich veilig en gerespecteerd voelen. Maar bovenal is het een hoopvolle kerk met Christus als kloppend hart en stralend middelpunt

Dit artikel werd gepubliceerd in Advent 4, 2015. Lees het blad online. 

Kerst

Afgelopen zomer vonden de Olympische Spelen plaats in Rio de Janeiro, in Brazilië. Veel topsporters reisden af naar de achtentwintigste editie van de Zomerspelen. De verwachtingen waren hooggespannen, niet alleen van de sporters zelf maar ook van de landen die zij vertegenwoordigden.

Die verwachtingen werden nog eens opgeschroefd door de voorspellingen van het sportdatabureau Gracenote. Dit bureau voorspelde namelijk dat er achtentwintig medailles gehaald zouden worden, een record voor Nederland qua aantal. Het NOC*NSF ging daar echter niet in mee en stelde een realistischer doel van twintig plus één medailles, één meer dan vier jaar geleden. Het werden er uiteindelijk negentien, niets om je voor te schamen. Verder lezen

Zien, en toch geloven

Als je al ruim 60 jaar elk jaar Kerst viert is het begrijpelijk dat je de vraag stelt: ‘Valt daar nog wat nieuws of origineels over te schrijven?’ Zeer waarschijnlijk zijn alle mogelijke relevante aspecten al aan de orde geweest. Niet alleen bij mij, maar ook bij de lezers van deze blog. Voordat je nu afhaakt, misschien is er toch iets uit het kerstverhaal dat ons nu kan inspireren.

Sterrenmannen

kerst-stockEen fascinerende groep mensen in dit verhaal vind ik de zogenaamde ‘wijzen uit het oosten’. In eigentijdse vertalingen aangeduid als ‘magiërs’. Er is veel onduidelijk rond deze groep: We weten niet exact waar ze vandaan komen en zelfs niet hoeveel het er zijn geweest. We kennen ook hun geloofsovertuiging niet. En het is bepaald opmerkelijk dat ze naar Jeruzalem worden geleid, terwijl ze toch echt in Betlehem moeten zijn.

Wat we wél weten is dat ze belezen/wijs zijn, een bovenmodaal inkomen genieten (ze hebben in ieder geval dure geschenken meegenomen) en goed geïnformeerd zijn omtrent sterren. Maar het is meer dan alleen astronomische kennis. Duidelijk is ook dat ze binnen hun cultuur en religieuze opvattingen veel waarde hechtten aan de omvang en intensiteit van sterren. Ze zien daarin de geboorte van een nieuwe en belangrijke koning.

Obstakels

Ze moeten nogal wat hobbels nemen voordat ze die koning gaan zien. Op de rug van hun ‘woestijnschepen’ leggen ze aanzienlijke afstand af. Als zij in Jeruzalem kenbaar maken wat hun reisdoel is, ontstaat niet alleen paniek bij koning Herodes, maar bij alle Jeruzalemmers. Daarna worden ze nog door Herodes misleid en is er een ingrijpen van God zelf nodig om hen weer op weg te krijgen naar Betlehem. Daar wordt de verwachte koning aangetroffen en op een passend oosterse wijze aanbeden en geschenken aangeboden.

Wat zien zij?

Wij kennen dit verhaal en vinden het misschien niet eens meer vreemd. Maar wat zien die magiërs eigenlijk? Een koning? Er staat alleen maar: ‘Ze gingen het huis binnen en vonden het kind met Maria, zijn moeder’ (Matteüs 2:11a, Nieuwe Bijbelvertaling). Ze zien een kind, een baby. Maar ze geloven dat dit kind een belangrijke koning is en aanbidden dit kind vol overtuiging als de Messias. Een lange reis, koninklijke onrust in Jeruzalem en theologische discussies onder de bijbelgeleerden daar hielden hen niet tegen. Zij zien een koning!

Wat een geloof! Wat een godsvertrouwen!

Wat zien wij?

Nieuws in onze tijd behelst bijna uitsluitend negatieve informatie: terreur, IS, oorlog, corruptie, natuurgeweld, angst, onzekerheid, malaise enzovoort. Dat kan ons beheersen en onze denkbeelden van de werkelijkheid eenzijdig beïnvloeden en zelfs het zicht op Gods Koninkrijk vertroebelen.

Maar met geloofsogen zie je zoveel meer! Dan zie je ook anno 2016 kleine en grote tekenen van Gods Koninkrijk. Mooie initiatieven van jonge mensen. Verrassend veel goede doelen. Veel waardevolle activiteiten door vrijwilligers. Mensen die tegen de tijdsgeest in kiezen voor Jezus van Nazaret, omdat ze geloven in het kind van Betlehem. Ondanks alles wat ze zien, houden zij oog op Gods werkelijkheid. Ze zien veel, maar blijven geloven, net als de magiërs.

Dit blog werd geschreven door ds. Henk Koning, emeritus-predikant van de Adventkerk en actief in de adventgemeente Harderwijk.