Ik probeer positief te blijven. Tijdens deze conferentie waren er een aantal hoogtepunten, maar ook een groot aantal dieptepunten. Ik probeer niet te blijven hangen in de dieptepunten, maar me te richten op de hoogtepunten.

conferentie-zuid-afrika.2Het grootste hoogtepunt hier zijn de Hollanders. Hoewel alleen ik vanuit Nederland hier zit, heeft België Jeroen Tuinstra gestuurd (lees zijn ervaringen hier), en het Europese Hoofdkantoor stuurde John en Clair Sanches. Zo zitten we hier, inclusief Megen, met vijf Nederlanders. Het is heerlijk om te kunnen napraten met mensen die vanuit een vergelijkbaar perspectief naar deze zaken kijken. Het is heerlijk om na een erbarmelijke presentatie je hart te luchten.

Je hart luchten is soms echt wel even nodig. Soms heb ik het gevoel dat de mensen niet horen wat ze zeggen. Een van de advocaten zei: ‘We hebben veel minder problemen met arbeidsrecht in landen waar discriminatie van homoseksuelen in de wet is vastgelegd. Eigenlijk zou het veel beter zijn als er meer van die landen zouden zijn.’ Beseft hij dan wel dan dat hij pleit voor discriminatie? Beseft hij hoeveel hij anderen kwetst met zo’n opmerking?

Eén van de theologen zei dat we eerlijk moeten zijn tegen homoseksuelen, we moeten ze uitnodigen voor lunch na de dienst en tegen ze zeggen: ‘Ik hou van je, maar ik vind het een beetje walgelijk dat je homo bent.’ En dan zou je moeten glimlachen zodat mensen weten dat je van ze houdt …

Als je anderhalf uur lang zulke uitspraken aan moet horen, ben je blij dat je hierover kan praten met goede vrienden.

Je hart luchten is soms echt wel even nodig

Nu verwacht ik niet dat mensen met mij eens zijn. Ik besef dat ik als adventistisch theoloog, die niet gelooft dat homoseksuele daden zonde zijn, mezelf in een minderheid plaats. Een minderheid, die niet heel klein is. Ik verwacht niet dat mensen met mij eens zijn, maar blijkbaar verwachten anderen dat ik wél met hun eens zijn.

Toch waren er andere hoogtepunten naast de aanwezige Nederlanders. Dr. Fox, de man met de gaafste naam, ontkrachtte veel mythes over homoseksualiteit: homo’s zijn geen pedoseksuelen, homo-zijn is niet aanstekelijk, homo’s hebben niet kortere relaties, en homo-ouders leiden niet tot homo-kinderen. Hij vertelde dat ‘change therapy’, therapie waarbij geprobeerd wordt om van een homo een hetero te maken, twijfelachtig was en dat hij het nooit aan zou raden. Dit in tegenstelling tot wat toch een aantal mensen zeiden in de afgelopen dagen.

Dr. Landless, een mede-Zuid-Afrikaan, vertelde hoe geslacht en seksuele voorkeur biologisch heel variërend zijn. Hij vertelde ook dat er biologische verschillen zijn tussen hetero’s en homo’s. Oftewel, homoseksueel zijn is niet een keuze, maar een gevolg van (onderen andere) een aantal biologische factoren.

Dr. Oliver, verantwoordelijk voor gezinspastoraat bij de wereldkerk, was ook een hoogtepunt. Als kerk conferentie-zuid-afrika1maken we een verschil tussen homo-zijn en homo-doen. Oftewel, je mag homo-zijn, maar we hebben liever niet dat je die identiteit omzet in homoseksuele daden. Hij gaf aan dat dat wel een beetje een vreemde afweging is. Moeten we dan aan homo’s vragen ‘heb je nog homogedaan van de week?’ Zo ja, zouden we dat dan ook niet aan ongetrouwde hetero’s doen? Dit mocht dan als klein kritiek gelden op deze keuzes van de kerk.

Al met al is er hier grote overeenstemming dat we eerst de liefde van Christus moeten laten zien, ook al zijn we het niet eens met de keuze van de individu. Dat is goed om te horen. Zelfs in landen waar homoseksualiteit bij wet verboden is, moeten wij als kerk sterk staan voor de fundamentele rechten van mensen. Rechten om te leven als kind van God.

Terugkijkend, hoewel dingen misschien niet zo ver zijn zoals ik (en veel anderen) dat graag zou zien, is dit een grote stap voor onze kerk. Samen, wereldwijd, staan we voor liefdevolle acceptatie van alle mensen. Ook het onderwerp van deze conferentie, homoseksuelen, die wereldwijd vaak gediscrimineerd worden, zullen wij accepteren met de liefde dat Christus toonde voor al zijn broeders en zusters.

Kijk, dat is dan toch nog een hoogtepunt!

Delen:

2.tafelberg.shutterstock_49288360

7 reacties op “Hoogtepunten en dieptepunten

  1. Wie schreef ook weer: “Uit de botsing der meningen komt de waarheid voort”?
    Als er niet twee meningen over één onderwerp zijn dan is afweging en keuze maken niet mogelijk.
    Het woord “respect” wordt net als het woord “liefde” wel vaak gebruikt maar niet toegepast. Zo is het ook met de naam van onze God “Jahweh”. Is het niet gebruiken van die naam (in alle eerbied) niet dezelfde overtreding van het derde gebod dat zegt die Naam niet ijdel te gebruiken? Wij moeten die Naam toch aan de wereld bekend maken?
    Onze liefde voor de God Jahweh en Jezus zal in de toekomst meer een beroep op onze verdraagzaamheid doen.
    Zegen hierbij!
    Piet Schreuder, Arnhem

  2. Nadine Van Parys op zegt:

    Hallo,

    Zelf ben ik een 49-jarige lesbische vrouw die pas een paar jaar terug tot geloof is gekomen.
    Ik kan u verzekeren dat homoseksualiteit inderdaad geen keuze is.
    Toen ik zo’n 12 à 13 jaar was voelde ik me zeer eenzaam. Ik had het gevoel dat ik nergens bij hoorde. De meisjes uit mijn klas praatten steeds over jongens, en ik begreep dat niet.
    Ik hoorde er niet bij, voelde me eenzaam en uitgesloten.
    Ik wist toen nog niet dat ik iets voor meisjes voelde. Wel keek ik steeds uit naar de Franse les, omdat ik dat een leuke lerares vond.
    Pas toen ik zo’n 17 jaar was zag ik op de Nederlandse televisie een programma over jongeren en homoseksualiteit.

    En toen viel alles op zijn plaats, na meer dan 4 moeilijke jaren.
    Plotseling wist ik WIE IK WAS.
    Ik had een IDENTITEIT.

    Een vijftal jaar terug heb ik God leren kennen.
    Ik weet – ik voel dat Hij van mij houdt. Dat ook ik een kind van hem ben.
    Elke week opnieuw verlang ik naar de Sabbat, zodat ik naar de kerk kan, om samen met de andere mensen van onze mooie gemeente dicht bij God te zijn.

    In mijn gemeente weten ze van mijn geaardheid, daar ben ik van bij het begin zeer open over geweest. En ook al is niet iedereen hier positief over – wat trouwens hun volste recht is – ik word wel gewaardeerd om wie ik ben als mens, als Christen, als kind van God.

    En daar ben ik hen elke dag dankbaar voor.

  3. Reinder Bruinsma op zegt:

    Een paar jaar geleden werd ik uitgenodigd om een aantal overdenkingen te houden tijdens een internationale bijeenkomst van Kinship–de internationale organisatie van adventistische homoseksuelen. Met de nodige aarzeling stemde ik daarin toe. Het was een ware eye-opener voor me. Voor het eerst maakte ik uitgebreid persoonlijk kennis met LGBT broeders en zusters (LGBT=Lesbians; Days, Bisexuals and Transgenders). Voor het eerst hoorde ik daar een reeks ervaringen die velen van hen hadden met hun geloof en met hun kerk. Het maakte diepe indruk op me. Ik had er grote bewondering voor dat zij, ondanks alles, dikwijls toch trouw lid van hun kerk waren gebleven–of, waar ze niet als lid werden geaccepteerd, toch de kerk bleven bezoeken.

    Ik ben me voor het onderwerp gaan interesseren. Ik zag geruime tijd nog steeds bijbels/theologische problemen, maar geleidelijk aan heb ik daar toch ook mijn weg in gevonden. Ik denk dat het zeker aanvankelijk Gods ideaal was dat er alleen monogame, liefdevolle heteroseksuele relaties zouden zijn. Maar we leven niet langer in de wereld van het allereerste begin. Zo eindigen nu veel relaties, tegen Gods bedoeling in, in een scheiding. Als kerk vinden we een scheiding ongewenst–het gaat in tegen het oorspronkelijke goddelijke ideaal. Ooit was er voor gescheiden mannen en vrouwen niet of nauwelijks plaats in onze kerk. Maar we hebben als adventisten bijna overal ter wereld pastorale en menselijke vormen gevonden om daarmee verantwoord om te gaan en om gescheiden mensen, of mensen die na een scheiding een nieuwe relatie aangaan, het gevoel te geven dat ze welkom zijn.

    Ik hoop dat we–ook als we niet blij zijn met homoseksualiteit–toch ook spoedig zo ver kunnen komen dat we als kerk op een soortgelijke pastoraal verantwoorde, tolerante en menselijke manier kunnen omgaan met mensen die ‘anders’ in elkaar zitten dan bij de meerderheid het geval is. Hopelijk is de conferentie in Kaapstad een stapje in de goede richting en zullen we in de toekomst onze LGBT broeders en zusters een volwaardige plek geven in de kerk. Misschien duurt het nog een flinke tijd voor het zover is in plaatsen als Oeganda en Nigeria (en daar mogen we ook enige begrip voor hebben, want velen van ons dachten 20 of 30 jaar geleden net zo). Maar laten we in elk geval samen besluiten dat wel in de Nederlandse Adventkerk het goede voorbeeld zullen geven.

    PS. Misschien zouden we hier en daar studieavonden moeten beleggen over de zgn. anti-homo bijbelteksten. Toen ik er wat meer studie van ging maken ontdekte ik al snel (zoals vele anderen vóór mij hebben dat ontdekten) dat de meeste van die teksten niet zo eenduidig zijn als ik voordien dacht.

  4. Nadine Van Parys op zegt:

    Broeder Bruinsma,

    Mag ik u zo noemen – broeder – ik hoop het van harte.
    Met veel genoegen heb ik uw reactie gelezen.

    Ik kan het initiatief om dergelijke studiedagen te organiseren alleen maar toejuichen.
    Ik ben namelijk van mening dat met een open dialoog de kerk meer inzicht kan krijgen in het leven van LGBT broeders en zusters.

    Hopelijk komt dit binnenkort uit de startblokken in Nederland en België. Ik zou in elk geval kandidaat zijn om hier aan deel te nemen.

    Gezegende groet,

    Nadine

  5. Wouter op zegt:

    Reinder Bruinsma schreef: “Toen ik er wat meer studie van ging maken ontdekte ik al snel (zoals vele anderen vóór mij hebben dat ontdekten) dat de meeste van die teksten niet zo eenduidig zijn als ik voordien dacht.”

    Dat klinkt interessant, hier ben ik wel benieuwd naar. Maar eer zulke avonden georganiseerd worden, zal waarschijnlijk een tijd duren… Waarom schrijft u hier zelf geen tekst over op uw weblog, of een brochure? Of is hier al een goede uitleg over op het internet? Zo ja, zou u (of iemand anders) mij dan een link kunnen sturen?

  6. Dit onderwerp behoort ook al tot “diversiteit” van opvattingen. Hier wordt veel verdraagzaamheid van de zgn. conservatieven gevraagd, opdat splitsingen worden voorkomen. Dus is helaas veel tactiek en diplomatie vereist.
    Een Generale Conferentie is geen denktank of onderzoekcommissie. Met een “onafhankelijke theoloog” daaraan toegevoegd, zouden die groepen hun resultaten kunnen voorleggen, opdat persoonlijk onderzoek en levens-beschouwing vorm krijgen. Tot nu toe is het “napraten” van anderen” bij elke christelijke groep “de Leer”.
    Piet Schreuder, Arnhem

  7. Ruud Kieboom op zegt:

    Voor geïnteresseerden en Wouter: Informatie is te vinden op de website van SDA Kinship: http://www.sdakinship.org.
    Op de Open Dag staat de laatste paar jaar ook een kraam van Kinship Nederland waar de gratis folder “Homoseksualiteit, kunnen we het er even over hebben” verkrijgbaar is. Deze folder is ook te downloaden vanaf bovengenoemde website en in meerdere talen.

Plaats een reactie