Aswolk

Wel, als u een regelmatige lezer van mijn blog bent, zal het u niet verbazen dat ik begin met de IJslandse aswolk! Drie weken geleden voorspelde mijn IJslandse collega dat er een tweede, grotere uitbarsting zeker zou volgen op de kleine eruptie die op 21 maart plaatsvond. Ik meldde zijn voorspelling in mijn blog van eind maart.

Intussen wordt ook het werk van de kerk getroffen. Twee gastsprekers voor het landelijk Jeugdcongres (morgen in De Flint, Amersfoort) kunnen onmogelijk komen vanwege het potdichte luchtruim boven Noord-West Europa. De hoofdspreker uit Finland kan Helsinki pas zaterdagmiddag om drie uur verlaten (te laat dus) en de andere spreker lukt het met geen mogelijkheid om vanuit Engeland naar Nederland te komen. Zijn vlucht is geannuleerd, de trein is volgeboekt en ook met de ferry is het onmogelijk de oversteek te maken vanwege de gigadrukte. Inmiddels heeft de jeugdsecretaris aardige alternatieven kunnen vinden, dus het zal ongetwijfeld toch een mooie dag worden.
 
Op zondag zullen ruim 150 afgevaardigden bijeen komen in de Adventkerk te Apeldoorn om het beleid van het Algemeen Kerkbestuur te evalueren. Zo’n dag laat (gelukkig) zien dat de kerk door Christus aan ons allen is toevertrouwd. En met de input van velen is de kerk in staat om haar missie gestalte te geven. Het Algemeen Kerkbestuur staat open voor suggesties en de evaluaties die zondag geuit zullen worden.

In de afgelopen dagen heb ik veel tekst voor mijn ogen gehad. Veel woorden zullen zondag gesproken worden. Wat is nu het hart van dit alles? Is a.s. zondag een soort ‘parlementaire’ traditie die nu eenmaal in ere moet worden gehouden?  Voor mij is de kern dat er hoop is voor onze kerk.  Te midden van uitdagingen, te midden van missers, staat mij duidelijk voor ogen dat de kerk toekomst heeft. Op belangrijke terreinen – zoals gemeentegroei, toerusting, jeugd en multiculturaliteit – zijn goede en stevige stappen gezet. De Nederlandse Adventkerk, geworteld in de traditie van de adventbeweging en trouw aan haar geloofsgoed, kijkt met open ogen en open hart naar de wereld om haar heen.

Wat is er mooier om hoop te hebben? Hoop op een rechtvaardige wereld zonder rampen of ziektes. Daarvoor zoveel mogelijk reisgenoten voor uitnodigen is de belangrijkste taak van de Adventkerk.

We willen ons het licht van deze hoop niet laten ontnemen (ook niet door een IJslandse aswolk).

ADRA aanwezig bij uitreiking eerste exemplaar boek Beelden van Birma aan minister Verhagen

Minister Verhagen (Buitenlandse Zaken) heeft dinsdag 13 april in Den Haag het eerste exemplaar in ontvangst genomen van het boek Beelden van Birma, het land waar de klok achteruit loopt.

In dit boek schetst schrijver en fotograaf Peter de Ruiter in woord en beeld de schoonheid en schaduwkanten van dit land, dat al bijna vijftig jaar gebukt gaat onder een dictatoriaal bewind. De Ruiter overhandigde de minister zowel een papieren boek als een e-book.

Beelden van Birma is een reisverhaal waarin de auteur stilstaat bij diverse kanten van de Birmese maatschappij, zoals onderwijs, gezondheidszorg, etnische minderheden, handel, natuurlijke hulpbronnen, godsdienst, verzet en mensenrechten.
 
ADRA heeft een bijdrage geleverd aan de totstandkoming van het boek door de gesprekken van collega Brendon Irvine, Directeur ADRA Thailand met Peter de Ruiter. ADRA Thailand is al decennia aanwezig in de grens met Birma om vluchtelingen een beter bestaan te geven. Tijdens de cycloon Nargis in 2008 heeft ADRA een wezenlijke bijdrage kunnen geven. Onze kerk was één van de eerste christelijke organisaties die door de zendeling Eric O’Hare het geloof in Birma gebracht heeft. Vooral de Karen, een minderheidsgroep in Birma zijn nu veelal christenen en vaak Zevende-dags Adeventist. In het boek worden ADRA en de Zevende-dags Adventisten diverse malen positief genoemd.